วันเสาร์ที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2560

HOT Flight :: chap20 {18+ Johnyong}

                
                 ความรักที่หลบซ่อน เสน่ห์ของมันคือความตื่นเต้นและความเร้าใจที่ต้องคอยหลบซ่อน ไม่ให้คนที่เราทำร้ายรู้ตัว..


                เช่นเดียวกันกับตอนนี้ ที่สัมผัสวาบหวิวเหล่านี้ ดูน่าสนุกมากกว่าครั้งไหน

                จอห์นนี่ยังคงปรนเปรอคนบนตัวไม่ให้พักหายใจ มอบสัมผัสที่แสนสุขสมจนคนใต้ร่างแทบจะสำลักความสุขตาย


                ร่างของทั้งสองกำลังเชื่อมติดกัน แก่นกายใหญ่ทำหน้าที่ของมันได้ดีไม่ต่างกับสะโพกของแทยง ที่กำลังขย่มขึ้นลงบนตัวของจอห์นนี่


                เสียงครางดังขึ้นอย่างไม่ขาดสาย และไม่อายที่รู้ว่ามีคนจะได้ยิน


                ในสถานที่อโคจรแบบนี้ เรื่องพวกนี้ไม่แปลกใหม่เท่าไหร่หรอก


                สองมือเล็กสอดเข้าไปยังใต้กลุ่มผมของคนเพื่อปลดปล่อยอารมณ์ที่มีของตัวเอง เอียงใบหน้าให้ได้องศาพอเหมาะที่จะให้ผู้ชายตัวใหญ่ใต้ร่างได้สูดดมความหอมอย่างเต็มที่


                จนกระทั่งเสียงฝีเท้าหนึ่งดังขึ้นมาพร้อมกับเสียงที่ขานชื่อของผู้กระทำผิดทั้งสอง


                'พี่แท จอห์น อยู่ในห้องน้ำใช่ไหม'


                เสียงของแจฮยอน...

                ยิ่งได้ยินเสียงของผู้ที่เป็นเพื่อนและเป็นคนรักของคนบนกาย แก่นกายของจอห์นนี่ยิ่งปวดหนึบยิ่งกว่าเดิม เพราะช่องทางรักของแทยงนั้นกำลังบีบรัดของของเขาจนแน่น


                'อื้อ..'


                'นั่นใช่เสียงพี่รึเปล่า..' แจฮยอนถามพร้อมกับทุบประตูห้องที่เป็นต้นเสียงเมื่อสักครู่


                ปัง! ปัง! ปัง!


                และเมื่อสิ้นเสียงของการทุบประตู เสียงหยาบโลนของเนื้อกระทบเนื้อก็หยุดลงตาม


                'ตอบดิพี่..' จอห์นนี่กระซิบข้างติ่งหูเล็กพลางใช้ลิ้นหยอกล้อกับมันเล่น สะโพกก็คอยสวนขึ้นไม่หยุด


                'พี่.. อึก.. อ้วกนิดหน่อย' แทยงกัดริมฝีปากของตนแน่น พยายามไม่ส่งเสียงที่แสดงความรู้สึกกามของตนออกไป


                'ให้ผมเข้าไปช่วยไหมพี่' แจฮยอนถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง


                'อ๊า.. ไม่ตะ.. ต้อง' 


                จอห์นนี่สวนแก่นกายขึ้นไปเร็วขึ้น ราวกับต้องการแกล้งคนตัวเล็กที่ใบหน้ากำลังเห่อแดงอยู่ ที่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์หรือฤทธิ์อย่างอื่นกันแน่


                'งั้นผมไปรอข้างนอกนะพี่'


                จอห์นนี่หยุดการกระทของตนสักครู่ คอยเงี้ยหูฟังว่าเพื่อนรักของตนออกไปรึยัง และเมื่อรู้ว่าทางสะดวกแล้ว จอห์นนี่ซอจึงสวนแก่นกายขึ้นไปอย่างไม่ยั้ง ปากก็คอยทำรอยรักทั้งอกบาง


                'อ๊ะ.. จอห์น.. พี่ทำ อ๊าา.. พี่ขอทำเอง'


                เมื่อได้ยินดังนั้น สะโพกที่เคยทำงานก็หยุดลงพร้อมกับกระตุกยิ้มที่มุมปาก มองดูคนที่ขึ้นชื่อว่าคนรักของเพื่อนตนกำลังขย่มอยู่บนตัวของเขา


                สถานะที่ขึ้นชื่อว่าคนรักมันควรจะเป็นของเขา ไม่ใช่เป็นของแจฮยอน



                แทยงควรจะเป็นของจอห์นนี่ซอ..

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น